Ik stond te kletsen met Lilian op de stalgang — een andere paardeneigenaar die ik goed ken. Haar paard, Wisely, was naar ons toe gelopen en stond naast ons terwijl we praatten.
Terwijl we praatten, bewogen mijn handen vanzelf over Wisely’s lichaam — haar hals, haar hoofd, het gebied rond haar neusgaten. Gewoon contact, zonder bepaalde bedoeling erachter.
Lilian stopte midden in haar zin. “Weet je,” zei ze, “dit is me al een paar keer opgevallen. Wisely laat alleen jóú haar neusgaten aanraken. Als ik het probeer, draait ze haar hoofd weg.”
Ik had niets gepland. Ik was niet in “healing-modus.” Ik praatte gewoon met Lilian terwijl mijn handen Wisely’s lichaam verkenden zoals ze dat van nature doen bij paarden.
Lilian ging verder: “En waar je haar ook aanraakt, ze begint te kauwen en doet haar ogen dicht.”
Kauwen en de ogen sluiten. Ontladingssignalen. Het zenuwstelsel dat tot rust komt.
Ik had niets bewust gedaan. Ik was simpelweg aanwezig geweest — met kalme, rustige handen — en Wisely had door dat contact iets ontvangen wat ze van anderen niet kreeg.
Waar Paarden Eigenlijk op Reageren
Gesprekken zoals dit met Lilian zijn vaker voorgekomen. Andere paarden, andere eigenaren, dezelfde waarneming: het paard ontspant anders bij mij, laat aanraking toe op plekken die het bij anderen vermijdt, zoekt contact dat het normaal zou weigeren.
Ik denk dat wat er gebeurt eenvoudig is, ook al klinkt het onbekend.
Als mediterend mens en Qigong-beoefenaar werk ik al vele jaren met mijn eigen energie — ik leer haar voelen, tot rust brengen en in een kalme, stabiele toestand houden. Wat ik geleidelijk heb begrepen, is dat die toestand niet uitgaat tussen sessies. Ze is er altijd, ook als ik gewoon in de stal sta te praten, met mijn handen rond het lichaam van een paard.
Elk levend lichaam wekt een meetbaar elektromagnetisch veld op — een bioveld. Dit veld draagt informatie over de toestand van het lichaam en wisselwerkt met de velden van levende wezens in de buurt. Wanneer je eigen veld kalm en stabiel is, heeft het een rustgevend effect op wie zich om je heen bevindt. Paarden zijn hier bijzonder gevoelig voor. Ze zijn over miljoenen jaren geëvolueerd als prooidieren om de energietoestand van alles in hun omgeving te lezen. Ze denken er niet over na. Ze reageren gewoon.
Wisely besloot niet om te ontspannen. Ze deed het gewoon — omdat wat ze door het contact ontving veilig en stabiel aanvoelde.
Billy in de Wei
Er is nog een versie hiervan die ik vaak heb gezien bij mijn eigen paard, Billy.
Toen Billy met een groep andere paarden buiten in de wei stond, ging ik soms in de buurt op het gras zitten — niet om met hem te werken, gewoon om er te zijn.
Heel vaak kwamen de andere paarden één voor één naar me toe. Ze gingen om me heen staan, dommelden, sommige gingen dichtbij liggen. Wanneer ik Billy healing-energie begon te sturen, kwamen de paarden in de buurt zich opstellen en wachten — alsof ze me vertelden dat zij ook aandacht wilden.
Waar de paarden op reageerden, was niet iets wat ik dééd. Het was wat ik wás. Een kalme, rustige aanwezigheid in hun ruimte.
Onderzoek naar hartritmevariabiliteit heeft aangetoond dat de fysiologische toestanden van paard en mens binnen enkele seconden na nabijheid beginnen te synchroniseren, waarbij het meer gereguleerde zenuwstelsel vaak invloed heeft op het minder gereguleerde. Wanneer je werkelijk kalm bent — niet kalmte spelend, maar echt gereguleerd — beginnen paarden om je heen tot rust te komen. Het gebeurt vanzelf, want het is een fysiologisch proces, geen sociaal.
Dit Is Geen Bijzondere Gave — Het Is een Leerbare Vaardigheid
Ik wil hier duidelijk over zijn, want ik denk dat dit het belangrijkste punt van dit stuk is.
Wat ik beschrijf is niet iets waarmee ik geboren ben. Het is het resultaat van jaren consistente beoefening — Qigong en meditatie, regelmatig, gedurende lange tijd. Die beoefening traint het zenuwstelsel geleidelijk om in een kalmere basistoestand te rusten. Om minder reactief te zijn. Om sneller te herstellen van stress. Om stabiliteit te bieden als een natuurlijke staat in plaats van een bewuste inspanning.
Die stabiliteit is waar de paarden op reageren. En ze is beschikbaar voor iedereen die bereid is haar te ontwikkelen.
De meeste paardeneigenaren hebben al iets belangrijks: oprechte zorg voor hun paard. Die zorg is echt — paarden voelen het. Wat beoefening toevoegt, is consistentie. Het vermogen om warme, zorgzame aanwezigheid in een stabiele vorm te bieden, zelfs als je een beetje moe bent, een beetje afgeleid, een beetje bezorgd om je paard. Want het is de stabiliteit die het verschil maakt.
Wanneer je dat kunt bieden, verandert er iets. Je paard begint jouw aanwezigheid op te zoeken. Hij ontspant sneller bij jou. Hij laat aanraking toe op plekken die hij bij anderen beschermt. Hij kauwt en sluit zijn ogen als je in de buurt bent — niet door een techniek, maar door wat je hele lichaam communiceert.
Je hoeft geen healer te worden om daar te komen. Je hebt een methode nodig om je eigen innerlijke rust te ontwikkelen — en die vervolgens consistent, dag na dag, naar je paard te brengen. Die dagelijkse aanwezigheid is het meest waardevolle dat je hem kunt geven.
Hoe mooi zou het zijn om je paard te helen door simpelweg bij hem te zijn?